Maar door het drukke leven en de vele hobby's was de naaimachine in een vergeten hoekje geschoven en het ontbrak met aan tijd en aan zin om weer met stof iets te creëren.
Ook het feit dat kleine kinderen groot worden en ze het niet altijd meer leuk vonden wat mama genaaid had. Ze wilden ook eens kleren uit de winkel kopen.
Tot ik het laatste jaar tijd zat had en de dochter afkwam met een idee van een kleedje die ze wilde.
Verschillende winkels afgelopen maar er was altijd wel iets dat niet 'goed genoeg' was voor de kleine dame. Ze wou dat model maar dan in een andere stof, niet te lang, niet te kort.....
Toen ik haar voorstelde om het zelf te maken draaiden haar ogen rond....'Mama, het moet wel mooi zijn hé' Een uitdaging dus. Samen met de dochter naar de stoffenwinkel. Ze wist maar al te goed wat ze wilde. Eenmaal thuis wou ik er onmiddellijk aan beginnen. Wat was dat lang geleden zeg! Ik moest het rustig aanpakken en stap per stap de beschrijving volgen. En zie....het is net alsof fietsen...eens je het geleerd hebt leer je het niet meer af. Dit is het resultaat.
Ik had de zin te pakken en de dochter geloofde in de naai kunsten van haar mama. Er volgde onmiddellijk een 2de jurkje.
Het volgende jurkje zal er één voor mij zijn. Die naaimachine stond veel te lang stil!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten